De houding van Varoufakis tijdens de onderhandelingen viel niet bij iedereen even goed. Hij werd omschreven als arrogant, betweterig en vol van zichzelf. Het is een feit dat de Europese partners niet gewend waren van zo iemand voor zich te zien. Varoufakis verkondigt al jaren dat het medicijn dat aan Griekenland wordt toegediend, zo succesvol is dat de pati\u00c3\u00abnt er dreigt aan te bezwijken. Wanneer het over Varoufakis gaat, hoor ik echter zelden iemand iets zeggen over de essentie, maar wel over hoe de man zich kleedt, hoe hij zich gedraagt en zo meer. Het is best wel mogelijk dat hij overtuigd is van zijn eigen gelijk, maar tot nu toe heeft nog niemand hem betrapt op een fout.<\/p>\n
Wat de overeenkomst betreft: die is bijzonder vaag en biedt zeer veel ruimte tot interpretatie. Dat zorgt er natuurlijk voor dat beide zijden vinden dat ze het gelijk aan hun kant hebben. Griekenland vindt dat het een aantal nieuwe accenten kan leggen. Europa vindt dan weer dat Griekenland het hoofd heeft moeten buigen en het programma dat voordien is afgesproken, ten volle moet uitvoeren. Wellicht is dat de definitie van een compromis: beide kanten zijn er blij mee en zien het als een overwinning. Volgens bronnen zouden het vooral Spanje en Portugal zijn geweest die het Griekenland moeilijk hebben gemaakt tijdens de onderhandelingen, omdat de politici van die beide landen aan hun kiezers moeilijk gaan kunnen verkopen waarom er toegevingen moeten worden gedaan aan Griekenland, terwijl ze zelf niet 1 toegeving hebben verkregen.<\/p>\n
Over naar de Griekse realiteit: de Grieken zelf zijn over het algemeen best tevreden met de manier waarop er is onderhandeld en over het resultaat dat Tsipras en Varoufakis hebben behaald. Tsipras kan op de goedkeuring van ruin 50% van de Grieken rekenen. 80% van de Grieken staat achter de taktiek van de regering en 70% achter Varoufakis. De Grieken wilden verandering in het beleid en wilden tegelijkertijd in de euro blijven. Er is onderhandeld met die positie in het achterhoofd.<\/p>\n
Maar er is gemor. Binnen de partij SYRIZA, die een coalitie van verschillende kleinere stromingen is, was lang niet iedereen blij met het resultaat van de onderhandelingen. Er zou meer in gezeten hebben, en als dat niet het geval was, zou een breuk met Europa een betere oplossing zijn geweest voor die strekkingen. De voorbije dagen zijn er flink wat partijtoppen geweest, heeft de parlementaire fractie van SYRIZA een marathonzitting achter de rug gehad, en was er dus gemor. Zo veel gemor blijkbaar, dat Tsipras de verlenging van het programma van de noodlening met 4 maanden, niet ter stemming voor het parlement wil brengen. Dat klinkt niet goed. Het wijst op een mogelijke vrees dat de overeenkomst weggestemd zou worden door een belangrijk deel van de parlementaire fractie. Sowieso was er in de vergadering van die fractie al wel onenigheid. Tsipras kan zijn deal met Europa makkelijker verkocht krijgen aan de Griekse bevolking dan aan zijn eigen achterban.<\/p>\n
Verder zou er binnen SYRIZA ook wel wat gemor zijn over het feit dat Tsipras wil dat het wagenpark wordt ingeperkt. Sommige parlementsleden vinden dat ze niet zonder wagen kunnen. Daar moet nu ook een compromis voor worden gevonden.<\/p>\n
Ondertussen schuimt Yanis Varoufakis werkelijk alle zenders af, en geeft dagelijks talloze interviews. Het is mogelijk dat de publieke opinie zo veel mogelijk moet worden bespeeld, maar het is natuurlijk wel koren op de molen van diegenen die vinden dat de man bijzonder ijdel is. Zelf heb ik het gevoel dat hij een beetje een bliksemafleider is, terwijl de regering in de achtergrond probeert toch werk te verrichten.<\/p>\n
En dat werk begint. Er komt wetgeving die zal toelaten dat mensen meer ruimte krijgen om hun achterstallige belastingen te betalen. De belastingsdiensten leggen een databank aan met informatie over bankrekeningen, leningen, aandelen, pleziervaartuigen en dergelijke meer. Bedoeling is om te zien of de belastingaangiftes kloppen met de cijfers die op die manier worden verkregen. Privatiseringen die zijn afgerond, blijven van kracht, maar nieuwe privatiseringen moeten vooral zorgen dat Griekenland er een voordeel aan heeft. Het verkopen van openbare bezittingen aan spotprijzen, moet ophouden. De voormalige openbare omroep zou terug open gaan. Bij openbare aanbestedingen mogen de Duitse bedrijven die in het verleden zijn betrapt op het geven van steekpeningen, niet langer meedingen. De belasting op onroerend goed ENFIA zal worden vervangen door een belasting die zwaarder zal doorwegen voor mensen die het breder hebben. Het klinkt allemaal wel goed, maar het is nog niet concreet. En de tijd tikt.<\/p>\n
Ondertussen zit Griekenland met een cashflow probleem. Tijdens de onderhandelingen met de eurogroe, vloeide er heel veel geld weg uit de Griekse banken. Rapporten in buitenlandse media maakten gewag van gepensioneerden die duizenden euro’s zouden hebben afgehaald. Ik heb er mijn twijfels bij. Gepensioneerden met veel geld? Lijkt niet echt te kloppen: het was vooral geld uit het bedrijfswereld en van de oligarchen dat naar het buitenland verdween. Daar zou het blijven staan tot de situatie stabieler wordt in Griekenland. Mensen zijn ondertussen ook gestopt met het betalen van belastingen omdat ze verwachten dat de nieuwe regering die niet langer wil innen. Maar het gaat om belastingen voor het jaar 2014. Die moeten wel nog worden betaald. Het is nu een hele klus om dat de mensen duidelijk te maken, na de electorale retoriek.<\/p>\n
![\"Kameraad](\"http:\/\/btersago.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/IMG_2818-225x300.jpg\")
<\/a>