{"id":12409,"date":"2016-10-14T10:57:48","date_gmt":"2016-10-14T08:57:48","guid":{"rendered":"http:\/\/btersago.com\/blog\/?p=12409"},"modified":"2016-10-18T12:42:44","modified_gmt":"2016-10-18T10:42:44","slug":"elafonissos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/btersago.com\/blog\/elafonissos\/","title":{"rendered":"Elafonissos"},"content":{"rendered":"

In een poging om de blog opnieuw leven in te blazen, ga ik een paar dingen posten die ik eigenlijk al maanden geleden had moeten schrijven. Maar door een bijzonder onregelmatige agenda is dat er niet van gekomen. De situatie is nog niet beter: tijdens de week wordt mijn agenda op het werk soms wel 3 keer door elkaar geschud, en de ik moet ook heel regelmatig weekends werken. Door al die drukte heb ik deze zomer slechts 1 week vakantie kunnen nemen, begin augustus.<\/p>\n

Vroeger zou ik uitgebreid beschreven hebben hoe die vakantie er uit zag. Nu zullen we het moeten doen met een korte vermelding, meer dan 2 maanden later. De titel van dit stuk geeft al meteen aan waar we dit jaar zijn geweest: op het piepkleine eilandje Elafonissos. Niet te verwarren met het strand Elafonissi op Kreta. Elafonissos ligt onder Vatika, de oostelijke tip van de Peloponnesos, niet ver van de havenstad Neapoli, van waaruit je een ferry kunt nemen naar Kythira.<\/p>\n

\"Het<\/a>

Het haventje van Punta, niet meer dan een pier, eigenlijk, met Elafonissos op de achtergrond<\/p><\/div>\n

Ik had al van veel mensen gehoord dat Elafonissos nog redelijk ongerept was en vooral bijzonder mooi was. Met de auto is het niet eens zo heel ver van Piraeus: ongeveer 4 uur rijden. Je neemt de tolweg tot in Sparta en vanaf dan gaan het via kleine wegen tot in Punta, de haven waar je een pantoffelboot op moet die je op 10 minuten naar Elafonissos brengt.<\/p>\n

In Punta zelf zie je al wat voor natuur je kan verwachten aan de overkant: grote zandstranden met een turquoise zee. Ideaal voor een week om eindelijk eens op adem te komen, want dat was al 2 jaar geleden. Het was eind juli en we konden meteen de boot op. Ga je 1 tot 2 weken later, dan kan het zijn dat je erg lang moet wachten voor je op de boot geraakt, want Elafonissos is in augustus een populaire bestemming. Voornamelijk bij de Grieken, maar ik hoorde toch ook heel veel Italiaans op het eilandje.<\/p>\n

\"Het<\/a>

Het schiereiland dat grote van kleine Simos scheidt<\/p><\/div>\n

Elafonissos is eigenlijk enkel gekend voor 1 ding: het enorme zandstrand Simos, dat vanop satellietbeelden heel goed te zien is. Eigenlijk gaat het om 2 stranden, met in het midden een schiereiland: de kleine Simos en grote Simos. Als het waait, dan zit je hoe dan ook uit de wind op 1 van beide stranden.<\/p>\n

Om aan het strand te raken, moet je door duinen zoals ik er in Griekenland nog nooit gezien heb. Er staan kleine ceders in het strand, je ziet de duinlelies overal bloeien, en er staat ook ongelofelijk veel thijm. En dan kom je op een strand van een paar kilometers lang. Een strand dat een paar jaar geleden op de lijst stond van het HRADF – Hellenic Republic Asset Development Fund, ondanks het feit dat het om Natura 2000 gebied gaat. U vindt hier de lijst terug, Simos staat op pagina 29<\/a>. Niemand weet precies wat er met het strand gaat gebeuren, ook de plaatselijke bewoners niet. Er zijn een aantal zakenlieden die strandstoelen verhuren en drankjes verkopen, maar verder wordt het strand niet meteen uitgebaat. Toch is er rond Simos heel wat bedrijvigheid en er wordt gebouwd. Tot in de jaren 80 was het eilandje ongerept, en er was zelfs nauwelijks elektriciteit. Simos was enkel bereikbaar met een vissersbootje, want er waren geen wegen op Elafonissos, zo vertelde me een buurtbewoonster. En vanaf augustus meren de jachts aan, voornamelijk op kleine Simos.<\/p>\n