{"id":13276,"date":"2020-02-08T21:48:16","date_gmt":"2020-02-08T19:48:16","guid":{"rendered":"http:\/\/btersago.com\/blog\/?p=13276"},"modified":"2020-02-08T21:48:16","modified_gmt":"2020-02-08T19:48:16","slug":"ervaringen-met-de-griekse-openbare-gezondheidszorg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/btersago.com\/blog\/ervaringen-met-de-griekse-openbare-gezondheidszorg\/","title":{"rendered":"Ervaringen met de Griekse openbare gezondheidszorg"},"content":{"rendered":"\n

Ik neem aan dat velen onder u de documentaire van Ingeborg Beugel met de titel “Hotel Athene<\/a>” gezien hebben (indien niet, dan moet u daar werk van maken – het is een essentieel tijdsdocument). Een van de afleveringen gaat over de openbare gezondheidszorg en hoe die is geraakt door de bezuinigingen van de voorbije jaren. U kan de aflevering, die is gefilmd in een hospitaal in Thessaloniki, hier<\/a> nog eens terug bekijken. <\/p>\n\n\n\n

Je wil liever niet ziek worden in Griekenland, en je wil liever niet in een openbaar hospitaal belanden, maar dat wil je eigenlijk nergens. Toch kan het ons allen overkomen.<\/p>\n\n\n\n

En zo overkwam het mijn 79-jarige schoonmoeder. Die werd vorig weekend ‘s nachts draaierig waardoor ze in haar flatje op de grond viel en niet meer overeind raakte. En daar moet ze uren hebben gelegen, toen mijn schoonbroer haar vond. Ze kon nauwelijks op haar benen staan en kon nauwelijks praten. Het leek op een hersenbloeding, maar wij zijn natuurlijk geen dokters.<\/p>\n\n\n\n

Mijn schoonbroer belde de ziekenwagen (voor diegenen die het nummer niet kennen: 166 – kan altijd van pas komen) en het duurde ongeveer anderhalf uur voor die ter plaatse kwam. Sneller ging niet want er zijn te weinig ziekenwagens. Er is namelijk geen geld om ze te repareren. <\/p>\n\n\n\n

\"Image<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Dat gat wordt opgevuld door de Stavros Niarchos Foundation, een stichting van de – ondertussen overleden – steenrijke reder. De stichting betaalt geen belasting in Griekenland, maar schenkt wel geld voor allerlei sociale doelen, zoals voedselbedelingen in scholen. Overigens gaat de Stavros Niarchos Stichting 420 miljoen euro schenken om nieuwe ziekenhuizen te betalen en om materiaal te voorzien. Vreemd genoeg komt dit bericht op een moment dat er in Attica 3 ziekenhuizen gaan sluiten wegens personeelstekort (een rechtstreeks gevolg van de austeriteit). Hoe ga je dan nieuwe ziekenhuizen bouwen? De stichting heeft ook 58 ziekenwagens aan de Griekse staat geschonken. Als u een ziekenwagen ziet, is het goed mogelijk dat u het logo van de stichting al bemerkt hebt. <\/p>\n\n\n\n

De ziekenwagen brengt je naar het ziekenhuis dat op dat moment van wacht is en spoedgevallen behandelt. Probleem van de Griekse gezondheidszorg is dat het ziekenhuis van wacht ook alle minder dringende gevallen te verwerken krijgt, die normaal gezien eerstelijnshulp nodig hebben waarvoor je eigenlijk niet naar een ziekenhuis zou hoeven (zoals u kon zien in de documentaire van Ingeborg). Daardoor zit de spoedafdeling van Griekse ziekenhuizen steeds vol. De ziekenwagen bracht mijn schoonmoeder naar het ziekenhuis van Voula, waar de situatie gelukkig redelijk onder controle was en waar alles kalm was. Mensen die met een ziekenwagen binnen worden gebracht, krijgen doorgaans voorrang op andere mensen die op eigen kracht naar het ziekenhuis zijn gekomen. Mijn schoonmoeder kreeg een dergelijke voorkeursbehandeling en onderging allerlei onderzoeken. Omdat het erg lang duurde voor de resultaten van de onderzoeken bekend waren, moest ze in observatie blijven in het ziekenhuis. <\/p>\n\n\n\n

Alles gebeurde met een glimlach: je moet het personeel toch wel bewonderen hoe ze presteren in moeilijke omstandigheden. Overigens: ik heb geen tekorten gezien, en toen de broer van mijn schoonmoeder (je hebt in Griekenland meteen een hele familie mee) wat geld wilde toestoppen, werd dat beleefd geweigerd. Mijn schoonmoeder kwam in een kamer te liggen met verstokte rookster Ipapanti, die in de jaren 80 van Konstantinopel naar Athene verhuisde omdat het voor de Grieken te moeilijk werd in de stad en daardoor haar naai-atelier moest achterlaten. Het zou Griekenland niet zijn als je geen levensverhalen met elkaar uitwisselt. <\/p>\n\n\n\n

Toen het verplegend personeel mijn schoonmoeder klaar maakte voor een moeilijke nacht, moesten mijn vrouw, haar oom en ik wachten in een zaal voor we weer de kamer in mochten. Wat ik in die kamer zag, was op zijn minst interessant.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Op het prikbord hing een papier (klik op de foto voor een grote afbeelding) met jobadvertenties voor dokters in het Midden Oosten (de foto en de tekst doet vermoeden dat het gaat om Saoedi-Arabi\u00eb of misschien wel de Verenigde Arabische Emiraten. Loon: 20.000 US dollar per maand, niet belast. Dat is een schril contrast met de ruwweg 1.000 euro die dokters in de openbare sector in Griekenland verdienen. Hier stond de poort naar de brain drain op een kiertje.<\/p>\n\n\n\n

De Griekse openbare hospitalen hebben iets Spartaans. Met een beetje geluk vind je een stoel wanneer je de zieke bezoekt. Maar verder is er niets in de kamer. Niet eens een televisie. En er is ook een tekort aan verplegend personeel (dokters zijn er voorlopig nog wel voldoende). Met als gevolg dat heel wat mensen in de kamer bij hun geliefde blijven voor het geval er iets gebeurt en er is geen verpleger of verpleegster in de buurt.<\/p>\n\n\n\n

Slimme jongens hebben daar wat op gevonden, merkte ik in de wachtkamer. Daar lagen namelijk allerhande kleine businesskaartjes met diensten die je in een openbaar ziekenhuis niet hebt. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Zo kun je comfortabele stoelen huren om de nacht in de ziekenkamer door te brengen. En als je je verveelt en je kunt niet leven zonder een televisie, kun je zowaar een breedbeeld TV huren. Maar ook een priv\u00e9 verpleegster – een Griekse, zo staat er bij. Want heel wat mensen doen een beroep op buitenlandse vrouwen om de nacht in de ziekenkamers door te brengen. Zoals Ipapanti, die de hele nacht verzorgd werd door Natasha, een hoogopgeleide professor uit Georgi\u00eb. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

En voor mensen die zelf geen vervoer hebben en niet kunnen wachten op de openbare ziekenwagen, is er ook de mogelijkheid om een priv\u00e9 ziekenwagendienst te bestellen. Allemaal perfect mogelijk in het land dat door een aantal neoliberalen als de laatste Sovjetstaat wordt benoemd.<\/p>\n\n\n\n

Overigens: met mijn schoonmoeder bleek alles in orde. Ze was gewoon verzwakt maar de reden was onduidelijk. Ze heeft hartstoornissen, waarvoor ze medicatie krijgt, en de dokters wisten te zeggen dat ze in prima gezondheid verkeert, maar dat de draaierigheid en het feit dat ze gevallen is, te wijten zijn aan de ouderdom. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik neem aan dat velen onder u de documentaire van Ingeborg Beugel met de titel “Hotel Athene” gezien hebben (indien niet, dan moet u daar werk van maken – het is een essentieel tijdsdocument). Een van de afleveringen gaat over de openbare gezondheidszorg en hoe die is geraakt door de bezuinigingen van de voorbije jaren. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13277,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_s2mail":"yes","footnotes":""},"categories":[24],"tags":[256],"class_list":["post-13276","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dagelijks-leven","tag-gezondheidszorg"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13276","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13276"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13276\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13534,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13276\/revisions\/13534"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13277"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}