Vandaag besloot ik dat het tijd was om de jaarlijkse lijst van mijn dokters op te geven bij mijn sociale kas. Het is best mogelijk dat u niet helemaal begrijpt wat ik daarmee bedoel, dus een woordje uitleg is hier zeker op zijn plaats.<\/p>\n
Ik ben verzekerd bij de kas van de zelfstandigen. Dat is door omstandigheden zo gekomen, en ondanks het feit dat ik nu weer in vaste loondienst ben, heb ik geen zin om weer van sociale kas te veranderen – ik moet zo al genoeg heen en weer rennen.\u00c2\u00a0 Het voordeel van de kas van de zelfstandigen, is dat je zelf je dokters kunt kiezen. Maar wat betekent dat concreet?<\/p>\n
In het begin van elk jaar moet je aan de kas opgeven bij welke dokter (patholoog, cardioloog, uroloog, psychiater, gynekoloog, etc.) je zal gaan in dat jaar, voor het geval dat nodig is. Maar je kan niet zo maar eender welke dokter opgeven. Elk jaar worden er lijsten vrij gegeven met de namen van dokters in de buurt die willen werken voor deze specifieke sociale kas. Als je weet dat de sociale kas een slechte betaler is, kun je je al voorstellen dat de lijst vrij beperkt is (en elk jaar korter wordt). Meestal betreft het jonge dokters die nog niet lang een eigen praktijk zijn begonnen en op deze manier een cli\u00c3\u00abnteel proberen te ronselen.<\/p>\n
Hoe vul je nu deze lijst in, in de 21ste eeuw in een land dat lid is van de EU? Wel, je gaat naar het gebouw van de sociale kas. Daar hangen de lijsten van dokters uit, met hun specifieke code. Ergens op een klein tafeltje liggen slordig gefotokopieerde lijstjes waarin je die codes kunt invullen. Voor je daar aan begint, geeft de portier je een nummertje, want er zijn uiteraard heel wat mensen die deze lijstjes invullen.<\/p>\n
Eens je je lijstje hebt ingevuld, wacht je in een grote zaal waar overal bureaumeubels verspreid staan. Achter elk meubel zit iemand met een groot boek (ik zag 2 computers op een totaal van 25 bureau’s) en een resem stempels. Voor elk meubel staat een schreeuwende horde gefrustreerde mensen die minstens 2 uur moeten wachten om een noodzakelijk papiertje te krijgen o.i.d. Bij het invullen van de lijstjes gaat het er iets ordelijker aan toe, wegens die nummertjes. Maar die moeten worden afgeroepen, want een ander systeem is er niet. En dat gaat al wel eens fout, met als gevolg nog meer schreeuwende gefrustreerde mensen. De “directeur” zit ondertussen in zijn eigen glazen kantoortje te roken en koffie te drinken en te keuvelen met iedereen die langs komt. Werken doet hij niet (dat stadium is hij voorbij, nu hij zijn eigen kantoor heeft).<\/p>\n
Als het je beurt is, geef je je lijstje af. De codes worden in een computer ingegeven en de lijst wordt afgeprint en in je ziekenboekje geniet. Nog een paar stempels en je bent klaar. Het duurde bij mij vandaag slechts anderhalf uur.<\/p>\n
Tijdens het wachten, zat ik met de vrouw naast me te dagdromen: je zou toch deze lijsten met dokters op het internet kunnen zetten, op een portaalsite van de sociale kas. Met je stamnummer kun je dan je dokters kiezen en zo zou alles toch meteen geprint kunnen worden, zonder dat je daarvoor uren verliest (wat voor deze mensen ook inkomen betekent, want velen moeten hun winkeltje sluiten). Natuurlijk betekent dat minder werk voor de beambten en die moeten toch aan het werk worden gehouden? Voor KMO’s en zelfstandigen is dit in ieder geval geen bedrijfsvriendelijke procedure.<\/p>\n
En welke dokters heb ik gekozen? Oogarts en patholoog zijn gelukkig dezelfde gebleven. De rest heb ik gekozen op basis van … hoe dicht ze bij mij thuis wonen. Ik had het ook aan de andere wachtenden kunnen vragen, want zo gaat het meestal.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vandaag besloot ik dat het tijd was om de jaarlijkse lijst van mijn dokters op te geven bij mijn sociale kas. Het is best mogelijk dat u niet helemaal begrijpt wat ik daarmee bedoel, dus een woordje uitleg is hier zeker op zijn plaats. Ik ben verzekerd bij de kas van de zelfstandigen. Dat is […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_s2mail":"","footnotes":""},"categories":[24],"tags":[122,136],"class_list":["post-3010","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagelijks-leven","tag-bureaucratie","tag-overheid"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3010","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3010"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3010\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3011,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3010\/revisions\/3011"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3010"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3010"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3010"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}