Afgelopen zaterdag waren we uitgenodigd op het huwelijk van een collega van me. Huwelijken zijn vaak een traditionele bedoening, met de nodige hoeveelheid kitsch, die volgens een bepaald stramien verlopen. Maar zaterdag waren er toch accentjes die een trend tonen in het Griekse huwelijksgebeuren.<\/p>\n
Zo begon de kerkdienst erg laat: om 21u. In de zomer is dat wellicht te begrijpen, want je wil in vol huwelijksornaat zeker niet in de zon gaan staan. Maar het is ondertussen wel herfst en dan zou de temperatuur al wat lager moeten liggen (hoewel het kwik de laatste dagen boven de 30 graden hangt). In ieder geval werd de dienst in een klein kerkje gehouden, dat in geen geval de 200 bezoekers kon binnen laten. Dus stond iedereen tijdens het “\u00ce\u00bc\u00cf\u2026\u00cf\u0192\u00cf\u201e\u00ce\u00ae\u00cf\u0081\u00ce\u00b9\u00ce\u00bf” buiten op het pleintje rond de kerk te keuvelen.<\/p>\n
Normaal duurt een huwelijksdienst toch minstens 30 minuten, maar zaterdag maakte de papas er zich op een kwartiertje van af. Is dat een nieuwe gewoonte? Normaal gezien staat na de kerkdienst het pasgehuwde koppel midden in de kerk en alle bezoekers komen hen groeten, waarbij ze allemaal “\u00ce\u00bd\u00ce\u00b1 \u00ce\u00b6\u00ce\u00ae\u00cf\u0192\u00ce\u00b5\u00cf\u201e\u00ce\u00b5” zeggen. Dat hele gedoe kan makkelijk 3 kwartier duren waarbij de bruidegom zijn hand niet meer voelt en de bruid al lang al haar make-up aan de gezichten van de bezoekers heeft geveegd. Niet zo op zaterdag: geen gegroet in de kerk en dus ook geen “boboni\u00c3\u00abres” (vergelijkbaar met doopsuiker in Vlaanderen). Enkel buiten de kerk stonden heel wat mensen klaar om rijst te gooien naar het pasgetrouwde koppel. Die maakten zich meteen uit de voeten met een fotograaf.<\/p>\n
Dan maar naar het feest. Dat werd gehouden aan het meer van Vouliagmeni – een prachtige locatie. Zelfs al is het niet voor een trouwfeest, dan moet iedereen er toch wel ooit eens zijn geweest. Jaren geleden heb ik er al eens over geblogd – zie deze post<\/a>.<\/p>\n Het duurde eeuwen voor het koppel zich liet zien, en in de tussentijd konden de genodigden zich al te goed doen aan de bar. De “boboni\u00c3\u00abres” stonden op de tafel te wachten. Ook iets nieuws, dat ik niet eerder had gezien. Toen uiteindelijk, na meer dan een uur, het koppel zijn opwachting maakte, had ik verwacht dat ze meteen naar het midden van de dansvloer zouden gaan (die speciaal was aangelegd voor de gelegenheid), om eerst een glas champagne te drinken, een stuk van de trouwtaart samen af te snijden en op te eten (waarbij ze elkaar de lepel in de mond steken) om dan meteen aan een openingsdans te beginnen. Althans, in die volgorde heb ik het altijd geweten in Griekenland. Niet zo dit keer. Gelukkig maar, we konden aan het buffet gaan, want het was ondertussen al na 23u en de magen knorden.<\/p>\n De champagne, de taart en de openingsdans kwamen er wel, maar na het eten. En vanaf dan was het een heuse party, waar uiteraard zeker ook Griekse traditionele volksmuziek wordt gespeeld. De feestvierders kunnen daarbij hun afkomst niet verloochenen en dansen een chasaposerviko<\/a>, of een kalamatiano<\/a>. Af en toe kwam er iemand met een schotel vol borrelglaasjes met likeur of whisky of tequila (afhankelijk van de smaak) de dansvloer op en die worden dan vlot achterover gegooid op de gezondheid van het nieuwe paar.<\/p>\n Zeker een geslaagd feest!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Afgelopen zaterdag waren we uitgenodigd op het huwelijk van een collega van me. Huwelijken zijn vaak een traditionele bedoening, met de nodige hoeveelheid kitsch, die volgens een bepaald stramien verlopen. Maar zaterdag waren er toch accentjes die een trend tonen in het Griekse huwelijksgebeuren. Zo begon de kerkdienst erg laat: om 21u. In de zomer […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_s2mail":"","footnotes":""},"categories":[24],"tags":[62],"class_list":["post-3919","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagelijks-leven","tag-rituelen-en-gewoontes"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3919","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3919"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3919\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3927,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3919\/revisions\/3927"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3919"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3919"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3919"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}