Een man uit de financi\u00c3\u00able wereld aan het hoofd van de oudste democratie ter wereld, zonder dat er een verkiezing is geweest. Je kunt je er vragen bij stellen. Zien we hier een eerste geweldloze staatsgreep, niet door het leger, maar door …. ja, door wat?<\/p>\n
Maar laten we even mee gaan in de filosofie dat Griekenland mee moet draaien in het economische systeem zoals dat in Europa geldt. Dan zijn zware besparingen en structurele veranderingen nodig. Maar daarvoor heb je een breed politiek draagvlak nodig en dat draagvlak kreeg Georgos Papandreou niet voor mekaar. De voorbije 2 jaar deed hij exact het tegenovergestelde van wat hij zei, misschien omdat hij het draagvlak niet had. Bovendien zou hij met mogelijke veranderingen een aantal belangen schaden van corrupte zakenlui die de media in handen hebben. Vandaar dat hij steeds de media heeft tegen gehad. Met het pokerspel van de voorbije weken, waarbij hij veel mensen heeft verbijsterd, heeft hij toch het onmogelijke voor elkaar gekregen: een coalitieregering (hoewel die niet echt op een democratische manier tot stand is gekomen).<\/p>\n
Hoe breed is de coalitie? 3 partijen zitten er in, want links wil zeker niet meedoen aan een regering die een zwaar economisch besparingsprogramma gaat doorvoeren. Niet dat het er toe doet: links slaagt er niet eens in om 1 vuist te maken – de kleine partijtjes blijven hopeloos versnipperd en zullen nooit kunnen doorwegen op de Griekse politiek.<\/p>\n
Maar wie hebben we dan wel: PASOK en Nea Dimokratia (de twee partijen die het land de afgrond in geregeerd hebben) en LA.O.S! Jawel, een extreem-rechtse partij die graag nog wel eens de periode van 1967-1974 in herinnering brengt. Een partij die Griekenland voor de Grieken wil. Een partij met een leider die een TV-zender heeft waarop hij zichzelf constant verheerlijkt en op diezelfde zender een boekenverkoper aan het woord laat over de politieke situatie in Griekenland. Diezelfde boekenverkoper is nu parlementslid en wordt straks misschien minister in de overgangsregering. De media zijn dol op onze extreem-rechtse lui, want ze zijn populistisch en de Grieken horen graag dat ze het slachtoffer zijn van krachten buiten hen: de Turken, de illegale immigranten en zo meer.<\/p>\n
Met deze 3 partijen moet Papadimos het dus gaan doen. Hoe lang, dat weten we niet, maar hij heeft 19 februari 2012 als een richtdatum gegeven voor de volgende verkiezingen. En de overgangsregering zal zich uitsluiten richten op de economische politiek. Er zullen dus weer een aantal nieuwe wetten worden gestemd, en nu er een coalitieregering is, zou het kunnen dat er aanpassingen aan de grondwet zullen volgen (daar zijn 180 stemmen voor nodig). Oppassen dus of er een pad in een korf is gezet!<\/p>\n
Antonis Samaras van Nea Dimokratia wil zijn handen niet verbranden en probeert mensen in de overgangsregering te krijgen die niet in het parlement zitten. Zo kan hij met een relatief ongeschonden imago naar de stembus gaan en kan hij zeggen dat hij met andere politici een nieuwe politiek zal voeren. De man is in staat toch waanzinnige acrobatentoeren, dus het kan allemaal.<\/p>\n
Wat we van PASOK moeten verwachten, is niet duidelijk. De partij staat op springen. Toen eergisteren de naam Petsalnikos viel als mogelijke premier, was er veel interne tegenstand. De man wordt de tuinman van Papandreou genoemd – hij heeft nauwelijks politiek gewicht en zou dus de lijn van Papandreou verder zetten. George, maar met een andere naam, dus. Wie van de huidige PASOK ministers gaat op zijn plaats blijven, dat is de vraag. Dat zullen we vandaag rond de middag weten.<\/p>\n