Het beeld van een traditionele vissersboot, dobberend op het diepe blauw van de Middellandse Zee, is iets wat steeds wordt vereenzelvigd met Griekenland, net zoals de witte huisjes met de blauwe luiken. Maar het aantal vissersboten in Griekenland daalt zienderogen. Daar zijn een aantal redenen voor: je kunt je kost bijna niet meer verdienen als visser. De brandstof is veel te duur geworden, waardoor de prijs van de vers gevangen vis enorm de hoogte wordt in gestuwd. En er zijn steeds minder mensen die zich in Griekenland verse vis kunnen veroorloven. Meer en meer verse vis in Griekenland komt uit viskwekerijen en wordt niet langer meer door vissersboten naar boven gehaald.<\/p>\n
Bovendien raakt de Middellandse Zee stilaan leegevist. In het verleden maakten vele vissers zich schuldig aan het vissen met dynamiet. Ze gooiden een staaf dynamiet in het water en alles wat kwam bovendrijven, werd opgeschept. Als je met netten vist, kunnen kleinere vissen ontsnappen en krijgen ze de kans om tot volwassenheid te komen. Met dynamiet is dat niet het geval.<\/p>\n
De Europese Commissie heeft visquota opgelegd aan alle lidstaten, maar meestal worden die gewoon aan de laars gelapt. In een poging om nu toch het visbestand in de Middellandse Zee te redden, worden er nu subsidies gegeven voor elke vissersboot die wordt vernield.<\/p>\n
Tot spijt van velen: de klassieke vissersboten dreigen te verdwijnen en de kennis om dergelijke schepen te maken, gaat onherroepelijk verloren. Het is eigenlijk wel jammer, want je zou even zo goed een soort van scheepsmuseum kunnen maken, of \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n of ander ambachtelijk museum. Visserijboten zijn een onlosmakelijk deel van de Griekse traditie. Onderstaand filmpje toont de afbraak van een vissersschuit van 50 jaar oud op het eiland Lefkada. Mensen worden er emotioneel bij, want het is een stuk geschiedenis dat wordt vernield. Met fondsen vanuit Brussel.<\/p>\n