Zeker, zeker, de zomer heeft ook zijn leuke kanten: de zon, bijvoorbeeld, of vakantie, watermeloenen, prettige verschijningen in zomeroutfit, lange avonden.\u00c2\u00a0 Maar toch, maar toch.\u00c2\u00a0 Wat kan dat toch lang duren, zeg; een heel tussenseizoen lang, twee maanden soms, of meer. Geen voetbal.<\/p>\n
Inmiddels zijn ze er in Griekenland ook aan begonnen, vroeger dan gewoonlijk zelfs, wellicht vanwege die wereldcup aan het einde van het seizoen (noteer alvast 13 juli 2014, de dag dat Vincent Kompany de Grote Beker boven zijn hoofd zal heffen).\u00c2\u00a0 Maar in juni, juli en de eerste helft van augustus: noppes. \u00c2\u00a0Maar gelukkig zijn er dan nog de sportkranten.\u00c2\u00a0 Ik weet niet precies hoeveel het er zijn, maar toch zeker zes of zeven, die dagelijks zo’n 30 pagina’s vullen met voetbal, voetbal, en nog een beetje voetbal.\u00c2\u00a0 Ook in juni en juli. Vooral dan zelfs, want dan gebeurt waar het allemaal om draait: de transfers!<\/p>\n
Een lome zondagmiddag, een beetje hangen in de zetel met de ventilator zachtjes zoemend op stand 1.\u00c2\u00a0 En dan gaat de telefoon, luid, precies altijd een beetje luider op zondag. Het is Nikos:
\nNikos: “We hebben Rutituti gekocht!<\/i>”
\nIk: “…<\/i>”
\nNikos: “Rutituti komt<\/i>!”
\nIk: “… ah… wanneer?…”<\/i>
\nNikos, nu een beetje ongeduldig: “RUTITUTI!\u00c2\u00a0 je weet toch, de linksvoor van de Uruguyaanse verliezende bekerfinalist Nacional Sport, in 2009 nog tweede scorer in tweede klasse, 1m.84, 76 kg, rendeert best in een 4-3-3, vorig seizoen 9 goals en twee assists. De voorzitter heeft BAM gedaan met Rutituti, Chans, hij heeft BAM gedaan!<\/i>”
\nIk: “ja, een grote BAM! – Dag Nikos<\/i>”
\nNikos: “Dag file<\/i>” – ik hoor hem nog nahijgen en zie hem zo het volgende nummer in zijn GSM tikken.<\/p>\n
Elke ploeg wordt dagelijks aan velerlei spelers gelinkt, de grootste namen eerst, die dan elk een pagina krijgen waarop ze volledig doorgelicht worden (assists met links, assists met rechts, …).\u00c2\u00a0 Die transfers gebeuren natuurlijk zelden of nooit, maar af en toe dan weer wel; een grote aankoop is dan ‘BAM doen’ (“O Thrylos ekane to BAM me ton Saviola<\/i>“) of een BOM (“Vomva me ton Rivaldo<\/i>“).\u00c2\u00a0 Bij een BOM of een BAM reppen de supporters zich in stoet naar de luchthaven, waar de nieuweling, vers van het vliegtuig, verblind wordt met Bengaals vuurwerk en half beurs geknepen moet prevelen dat hij \u00e2\u20ac\u02dctrots is de kleuren van deze grote ploeg te mogen dragen<\/i>\u00e2\u20ac\u2122.<\/p>\n
Omdat de ploegen zich in de praktijk veelal tevreden moeten stellen met de mindere goden (‘Rutifluti’), vragen ze vaak aan bevriende journalisten om \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n of andere nobele onbekende uit een ver buitenland op te kloppen tot een BAM of een BOM, zodat de hoge verwachtingen van de supporters wat gesust worden, en de Voorziter nog wat langer op post kan blijven.\u00c2\u00a0 Tot na de eerste match blijkt dat de BOM maar een bommetje is, en hij zonder veel plichtplegingen aan de kant wordt geschoven, maar tegen dan heeft de trainer de schuld, en niet langer de Voorzitter.<\/p>\n
Zelf lust ik er ook wel van, maar dat valt in het niets vergeleken bij de manische toewijding, systematiek en grondigheid waarmee de Griek zich met het voetbal bezighoudt.\u00c2\u00a0 Voetbal is hier al lang geen spel meer, laat staan een hobby of een tijdverdrijf: het is een religie, een levensdoel.\u00c2\u00a0 Gelieerdheid aan een ploeg is familiaal: als opa Nikos rood is (Olympiakos), dan is vader rood, tante ook, nonkel ook, neefjes Nikos en Nikos ook, nichtje Niki ook, en alle aangetrouwden bij voorkeur ook. En hetzelfde natuurlijk voor de groenen (Panathinaikos), de gelen (AEK) of de zwartwitten (PAOK).\u00c2\u00a0 Je \u00e2\u20ac\u02dcbent\u00e2\u20ac\u2122 dan die ploeg: \u00e2\u20ac\u0153ben je Panathinaikos?<\/i>\u00e2\u20ac\u009d \u00e2\u20ac\u0153Neen, re ma\u00e2\u20ac\u00a6., ik ben Olympiakos<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.<\/p>\n
Eens fan, is er nog maar \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n ploeg.\u00c2\u00a0 Belgen, bijvoorbeeld, supporteren doorgaans voor elke Belgische ploeg als die zich op de internationale\u00c2\u00a0sc\u00c3\u00a8ne begeeft.\u00c2\u00a0 Grieken, daarentegen, doen dat helemaal niet: als een andere Griekse ploeg dan de hunne in de Europese arena treedt, hopen de Grieken dat de Griekse ploeg verliest – dat komt mij altijd heel vreemd over, en misschien zegt het wel wat over de samenleving:\u00c2\u00a0 als Olympiakos wint tegen Panathinaikos trakteren mijn rode collega’s op pizza, en weigeren de groenen die te eten, en reken maar dat ze het menen, soms draait het bijna op vechten uit, mannen van 40 in een maatpak. \u00c2\u00a0Er is veel fanatisme mee gemoeid, en de sfeer in het stadion is er dan ook naar.\u00c2\u00a0 De befaamde \u00e2\u20ac\u02dchel van Athene<\/a>\u00e2\u20ac\u2122 is beslist geen fabeltje.<\/p>\n