{"id":9455,"date":"2013-10-16T15:33:08","date_gmt":"2013-10-16T12:33:08","guid":{"rendered":"http:\/\/btersago.com\/blog\/?p=9455"},"modified":"2013-10-16T15:33:08","modified_gmt":"2013-10-16T12:33:08","slug":"oh-captain-my-captain-deel-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/btersago.com\/blog\/oh-captain-my-captain-deel-2\/","title":{"rendered":"Oh Captain! My Captain ! (deel 2)"},"content":{"rendered":"

(vervolg van hier<\/a>)<\/p>\n

Dag 26.\u00c2\u00a0 Vierde Jachthaven van Glyfada.\u00c2\u00a0 We voeren een manoevre uit vlak voor het restaurant aan de kade.\u00c2\u00a0 Een gezelschap eet er reuzachtige kreeften, met champagne.\u00c2\u00a0 De crisis wikt en weegt\u00e2\u20ac\u00a6\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Al die boten<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zeg ik, \u00e2\u20ac\u0153al dat kapitaal dat hier ligt te dobberen<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153De meerderheid is niet ingeschreven\u00e2\u20ac\u009d <\/i>zegt Vassilis.\u00c2\u00a0\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Veel eigenaars hebben hun vergunning ingeleverd, omdat de belastingen te hoog werden<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 Hij wijst naar een rij erg luxueuze jachten aan de overkant: \u00e2\u20ac\u0153Die liggen te wachten op de Turken<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zegt hij, \u00e2\u20ac\u0153de Turken kopen hier nu alle boten op voor een prikje, en dan varen ze ermee naar Bodrum<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 Hij wijst naar een andere, oudere schuit en zegt me erlangs te parkeren.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Die valt hier wel wat uit de toon<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zeg ik.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Ja<\/i>, die ligt hier al sinds 2004.\u00c2\u00a0 In beslaggenomen door het gerecht<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 De boot blijkt van een Turkse mensensmokkelaar te zijn die tijdens de Olympische Spelen in 2004 gebruik had gemaakt van de verslapte aandacht van de kustwacht, en met zijn bootje honderden mensen Europa had binnengevaren.\u00c2\u00a0 Niemand lijkt te weten hoe het nu verder moet.<\/p>\n

Dag 32. Vierde Jachthaven van Glyfada.\u00c2\u00a0 Bij het uitvaren van de haven duwen we de hendel weer omhoog.\u00c2\u00a0 Al snel schieten we weer met 33 knopen de zon tegemoet.\u00c2\u00a0 Aegina ligt te blinken aan de overkant, een sprongetje en ik ben er, zo dicht lijkt het.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u015320 minuten<\/i>\u00e2\u20ac\u009d zegt Vassilis.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Een uur naar Hydra en anderhalf uur naar Spetses<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 We vliegen over het water, maken een paar scherpe bochten en tuffen terug naar de haven.\u00c2\u00a0 Voor en na mij heeft hij nog klanten.\u00c2\u00a0 Ik vraag me af of hij zich niet verveelt daar.\u00c2\u00a0 Hij heeft een zoon, maar die is weg, naar Engeland.\u00c2\u00a0 In Griekenland was geen werk voor hem.\u00c2\u00a0 Vassilis hangt nu heelder dagen in het haventje rond.\u00c2\u00a0 Het verhaal van zovele ouders; het is niet enkel de jeugd die haar dromen in scherven ziet vallen.<\/p>\n

Dag 37.\u00c2\u00a0 Vierde Jachthaven van Glyfada.\u00c2\u00a0 E\u00c3\u00a9n praktijkles nog, en dan nog theorie.\u00c2\u00a0 Ik wandel door de haven naar de boot van Vassilis.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u02dcHier zijn dus al die Filipijnse mannen\u00e2\u20ac\u2122<\/i>, bedenk ik.\u00c2\u00a0 Op vele boten zijn Filipijnse jongelingen druk in de weer met ankers, touwen, zeilen en zwabbers.\u00c2\u00a0 Hun vrouwen en moeders kuisen ondertussen de huizen van de booteigenaars.\u00c2\u00a0 Alles blinkt: de witte boten, het chroom, de zon.\u00c2\u00a0 Golfjes klotsen rustig tegen de haven, en ik ervaar weer die overweldigende sereniteit.<\/p>\n

Dag 38.\u00c2\u00a0 Een kantoortje in Ilioupoli.\u00c2\u00a0 Ik ontmoet er de andere leerlingen die samen met mij de vogende dag examen zullen doen.\u00c2\u00a0 Katerina, net afgestudeerd econome, Georgos, een arbeidsgeneesheer met zeilervaring, Makis, een soort ingenieur en Philipos, een jongeling van rond de 25.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Ben je student?<\/i>\u00e2\u20ac\u009d vraagt Makis hem. \u00e2\u20ac\u0153Neen, ik ben\u00e2\u20ac\u00a6 gewoon<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zegt Philipos.\u00c2\u00a0 Ik moet erom grinikken.\u00c2\u00a0 Drie keer spreekt de Dokter Duits tegen mij \u00e2\u20ac\u201c drie keer moet ik hem zeggen dat ik geen Duitser ben, \u00e2\u20ac\u0153maak je geen zorgen<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 De anderen lachen, maar de Dokter blijft me argwanend bekijken.<\/p>\n

We zijn hier voor the theorieles.\u00c2\u00a0 De theorie bestaat uit twee delen: een eerste deel van 20 multiple-choicevragen, en een tweede deel, kaartlezen.\u00c2\u00a0 Voor het eerste deel heeft Vassilis een boekje samengesteld.\u00c2\u00a0 Achteraan staan de 102 vragen waaruit gekozen zal worden.\u00c2\u00a0 Het komt er dus gewoon op aan die 102 vragen van buiten te leren.\u00c2\u00a0 Dat had ik de voorbije dagen al gedaan.\u00c2\u00a0 Sommige vragen zijn niet echt moeilijk: \u00e2\u20ac\u0153Ik gebruik mijn rooksignalen: (a) na rijp beraad en een inschatting van het gevaar; (b) om aan te tonen dat een van de opvarenden iets te vieren heeft; (c) om aan andere boten mee te delen dat er op deze plek veel vissen zijn<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 Het tweede deel verrast me: authentieke zeemanskunst: met potlood, meetlat, passer en compas beginnen we routes uit te tekenen, onze positie te bepalen en co\u00c3\u00b6rdinaten te berekenen.\u00c2\u00a0 Het werpt me terug in de tijd \u00e2\u20ac\u201c ergens in een verloren en bevroren bos, het grijze hemd, het sjaaltje met de dasring, koude handen, bevroren tenen, co\u00c3\u00b6rdinaten berekenen en kompaslopen.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Is er iemand die dat in de praktijk nog gebruikt<\/i>?\u00e2\u20ac\u009d vraag ik Vassilis.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Neen, natuurlijk niet, iedereen heeft GPS<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zegt Vassilis, en ik vraag me af of al die jongverkenners langs de Vlaamse wegen ook stiekem met de GPS van hun smartphone te werk gaan.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Als ik uit Kalamaki vetrek, 15 mijl naar het zuiden vaar aan 30 mijl per uur, hoe lang heb ik dan gevaren<\/i>\u00e2\u20ac\u009d wil Vassilis weten van Philipos.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Hoe kan ik dat nu weten<\/i>\u00e2\u20ac\u009d? vraagt de jongen, afgestudeerd aan een Technische Universiteit.\u00c2\u00a0 Vassilis zucht en begint geduldig de regel van drie uit te leggen.\u00c2\u00a0 Drie uur later zijn we klaar.\u00c2\u00a0 Philipos en Makis blijven nog achter om wat co\u00c3\u00b6rdinaten te oefenen.\u00c2\u00a0 Voor Makis is het al de tweede keer.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u02dcVorige keer had ik mijn bril niet bij\u00e2\u20ac\u2122<\/i>.<\/p>\n

Dag 39.\u00c2\u00a0 D-Day.\u00c2\u00a0 Vierde Jachthaven van Glyfada.\u00c2\u00a0 Om kwart voor 9 in de ochtend wandel ik de haven weer in.\u00c2\u00a0 Een tiental mensen staat al her en der verspreid met boekjes en papieren.\u00c2\u00a0 Ik loop door tot het einde, waar Vassilis aan zijn bootje prutst.\u00c2\u00a0 Een ietwat schurftige straathond begint hard te blaffen en komt grommend dichterbij.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Het is niks<\/i>\u00e2\u20ac\u009d zegt Vassilis, \u00e2\u20ac\u0153de sukkel is blind.\u00c2\u00a0 Als je dichtbij komt voelt hij zich bedreigd<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Ha Mnimonio<\/i>!\u00e2\u20ac\u009d\u00c2\u00a0 zegt de Dokter bij wijze van begroeting.\u00c2\u00a0 Hij blijft geloven dat ik Duitser ben en eigenhandig het gehate Memorandum geschreven heb.\u00c2\u00a0 Ik heb mijn naam tegen.\u00c2\u00a0 Rond 9 uur staat er zo\u00e2\u20ac\u2122n 50 man klaar om examen te doen.\u00c2\u00a0 Twee kustwachters in uniform roepen \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n voor \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n onze namen af.\u00c2\u00a0 Een dame met bril, en \u00e2\u20ac\u00a6 Buck.\u00c2\u00a0 Hij ziet er heel wat strenger uit vandaag.<\/p>\n

De 20 meerkeuzevragen komen gelukkig daadwerkelijk uit het lijstje van Vassilis.\u00c2\u00a0 Bij het kaartlezen moet ik het antwoord schuldig blijven bij een vraag over het magnetische noorden, en haper ik wat bij een strikvraag over een vuurtoren die achter een rots verscholen ligt (\u00e2\u20ac\u02dcwelke idioot bouwt er nu een vuurtoren achter een rots\u00e2\u20ac\u2122 vraag ik me in stilte af), maar Buck laat het vrijmoedig passeren.\u00c2\u00a0 Op de praktijktest is het lang wachten.\u00c2\u00a0 Drie per drie moeten we het bootje in.\u00c2\u00a0 We zoeken een plekje in de schaduw, het is weer verdomd heet.\u00c2\u00a0 Ik vraag Katerina wat ze gaat doen nu ze haar studies voltooid heeft.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Tja<\/i>\u00e2\u20ac\u009d, zegt ze, \u00e2\u20ac\u0153werken kan natuurlijk niet, want er is helemaal niets<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 Daar lijkt iedereen het mee eens te zijn.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Ik ben van plan iets technisch bij te leren.\u00c2\u00a0 Ik denk aan de kokschool;\u00c2\u00a0 een opleiding van twee jaar, met stages in Frankrijk en Belgi\u00c3\u00ab<\/i>\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 Weer is iedereen het eens: goed plan.\u00c2\u00a0 Bezig blijven tot die crisis overwaait, zo denkt zowat iedereen erover.\u00c2\u00a0 De dokter vertelt over het ziekenhuis waar hij werkt.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Voor niks is er geld.\u00c2\u00a0 Als we kunnen, zetten we de pati\u00c3\u00abnten op straat.\u00c2\u00a0 Je kunt niet geloven wat we soms buitenzetten.\u00c2\u00a0 Bejaarden in een rolstoeltje die amper kunnen kauwen\u00e2\u20ac\u00a6\u00c2\u00a0 maar de bedden moeten vrijgemaakt worden.\u00c2\u00a0 Ti na kanoume<\/i>\u00e2\u20ac\u009d. Ti na kanoume \u00e2\u20ac\u201c niemand heeft schuld en niemand kan er iets aan doen. \u00c2\u00a0\u00c2\u00a0Dan mogen we het bootje in \u00e2\u20ac\u201c ik voer het reddingsmanoeuvre uit. \u00c2\u00a0Niemand verdrinkt.<\/p>\n

En dat was het dan.\u00c2\u00a0 We krijgen per drie een gestencild papiertje met een belastingcode erop.\u00c2\u00a0 Dat scheuren we in drie, en daarmee moeten we dan bij de belastingen 44 Euro gaan betalen.\u00c2\u00a0 Met het betalingsbewijs moeten we dan weer naar Pireus.\u00c2\u00a0 Dat laatste zal Vassilis voor ons doen.\u00c2\u00a0 Ik neem afscheid van Philipos, Georgos, Makis en Katerina.\u00c2\u00a0 Iedereen is geslaagd.\u00c2\u00a0 Katerina was eerst niet geslaagd bij het kaartlezen, maar door een wonderlijk change of fortune <\/i>mag ze uiteindelijk mee door.\u00c2\u00a0 In de tussentijd was Vassilis een uurtje vermist; het rad van fortuin geolied?<\/p>\n

Dag 41: Ik ga met mijn betalingsbewijs naar het haventje van Glyfada.\u00c2\u00a0 Vassilis is er net vertrokken met een nieuwe leerling.\u00c2\u00a0 Maar ik weet waar hij gaat.\u00c2\u00a0 Ik zoek twee grote jachten, en inderdaad, net daartussen laat hij zijn pupil het bootje parkeren.\u00c2\u00a0 Hij wuift en gebiedt de leerling het bootje naar de kade te varen.\u00c2\u00a0 Ik overhandig hem de papieren.\u00c2\u00a0 Hij zal bellen wanneer het vaarbewijs helemaal klaar is.\u00c2\u00a0 Vijftien stempels bij drie verschillende overheden.<\/p>\n

Ik wandel terug naar mijn fiets.\u00c2\u00a0 In mijn hoofd tuf ik het haventje uit langs de andere kant, de motor ronkt, het water klotst, mijn lippen doen pf-pf-pf – een Filipino met een tuinslang kijkt me vreemd aan <\/i>– mijn rechterhand duwt de hendel omhoog – een moeder trekt haar kinderen wat dichter tegen zich aan<\/i> \u00e2\u20ac\u201c en ik cruise door de Saronische Golf, 4 beaufort, ideaal, ik huppel even \u00e2\u20ac\u201c de blinde hond loopt jankend weg<\/i> \u00e2\u20ac\u201c en ik laveer over de golven, mijn vrouw bruinend op de achterzetel, vol bewondering voor haar Kapitein, mijn kinderen kirrend van pret, waterspetters op het dek.\u00c2\u00a0 We kijken niet achterom, naar de verdwijnende stad, het geraas en gejoel, de vermoorde rapper, de gevangen nazi\u00e2\u20ac\u2122s, de schurftige hond, de verarmde, boze Grieken, de steenrijke, zelfzuchtige Grieken.<\/p>\n

Het kan echt, dat weet ik nu.<\/p>\n

Enkel nog een bootje.<\/p>\n

 <\/p>\n

(hiermee eindigt voorlopig ook mijn regelmatige bijdrage als poster op deze blog .\u00c2\u00a0 Dank voor het lezen en de aanmoedigingen<\/em>)<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(vervolg van hier) Dag 26.\u00c2\u00a0 Vierde Jachthaven van Glyfada.\u00c2\u00a0 We voeren een manoevre uit vlak voor het restaurant aan de kade.\u00c2\u00a0 Een gezelschap eet er reuzachtige kreeften, met champagne.\u00c2\u00a0 De crisis wikt en weegt\u00e2\u20ac\u00a6\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Al die boten\u00e2\u20ac\u009d, zeg ik, \u00e2\u20ac\u0153al dat kapitaal dat hier ligt te dobberen\u00e2\u20ac\u009d.\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153De meerderheid is niet ingeschreven\u00e2\u20ac\u009d zegt Vassilis.\u00c2\u00a0\u00c2\u00a0 \u00e2\u20ac\u0153Veel […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_s2mail":"yes","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-9455","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9455"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9457,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9455\/revisions\/9457"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/btersago.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}