Een recent bericht van Greece in Figures (zeer interessant website) over subjectieve armoede veroorzaakte een golf aan reacties op sociale media. De vraag is simpel, maar het antwoord allerminst: waarom voelt 70% van de Grieken zich arm, terwijl het land objectief niet tot de armste EU‑landen behoort?

De onderzoekers kwamen terug met een nieuwe analyse (hier te lezen: https://www.greeceinfigures.com/analyses/giati-oi-ellenes-niothoun-toso-phtokhoi/ ) en vatten het kernprobleem scherp samen:

„Griekenland lijkt niet zo arm als we kijken naar wat er wordt geconsumeerd, maar het lijkt veel armer als we kijken naar hoeveel er gewerkt moet worden om dat te kunnen consumeren.”

Wat de reële individuele consumptie betreft, staat Griekenland op de 21e plaats in de EU. Dat is laag, maar niet dramatisch. Het probleem zit niet in wat Grieken consumeren, maar in wat het kost om dat niveau te halen.

Om hetzelfde consumptieniveau te handhaven, moet de Griekse werknemer 25% meer uren werken dan de gemiddelde Europeaan. Met 1977,3 werkuren per jaar is Griekenland bijna kampioen overwerk; alleen Polen werkt nog iets meer — maar daar liggen de uurlonen aanzienlijk hoger, zowel nominaal als in koopkracht.

„Griekenland scoort erg laag wat betreft de consumptie per gewerkt uur. De materiële levensstandaard vereist een onevenredig grote hoeveelheid werk.”

Met behulp van de tabellen van Greece in Figures Pro (nu nog te raadplegen zonder abonnement) wordt de kloof in uurlonen zichtbaar. De gegevens komen uit de meest recente Eurostat‑cijfers (2025).

Als je Griekenland met Duitsland, Nederland en België vergelijkt, zie je het volgende.

• Griekenland: 12,1 euro bruto per uur
• EU‑gemiddelde: 31 euro
• België: 51,3 euro
• Nederland: 47,7 euro
• Duitsland: 44,9 euro

Zelfs gecorrigeerd voor kosten van levensonderhoud blijft de kloof enorm. Ook de productiviteit per uur ligt laag: Griekenland zit op 43% van het EU‑gemiddelde.

Uit een onderzoek van Metron Analysis (INE‑GSEE) blijkt dat:

• 52% van de werknemers meer uren werkt dan in hun contract staat.
• 49% geen enkele vergoeding krijgt voor die extra uren.
• 16% slechts gedeeltelijke vergoeding krijgt.

Bijna één op de drie werknemers maakt dus onbetaalde of half‑onbetaalde overuren. Het effectieve uurloon ligt daardoor nog lager dan de officiële cijfers suggereren.

Conclusie: waarom voelen Grieken zich arm?

Omdat ze veel harder moeten werken voor veel lagere lonen, en daardoor minder koopkracht per gewerkt uur hebben dan bijna elke andere Europeaan.